Onhippe voornemens

Good bye to all that! Toch nog even een cheese cake gebakken als afscheid.

Yep, ik weet het, health is uit, achterhaald, zóóó 2014. Het Parool schrijft over tevreden rokers, de populairste bloggers plaatsen foto’s van fastfood, sporten blijkt nooit zoden aan de dijk te hebben gezet afvaltechnisch gezien en powerfoods liggen ordinair bij de Albert Heijn. Rens Kroes, jouw tijd is voorbij!

Wat bezielt mij dan om januari 2015 als veganist door te brengen? Waarom deze onhippe goede voornemens. (En dan nog zo iets: voornemens…die zijn toch sowieso gedoemd te mislukken?)

Tja, wat zal ik zeggen: mens sana in corpore sano? Klinkt het logischer in het Latijn? Een tegenwicht voor de decadente vette feestdagen? Een maandje extra hard aan de diertjes denken en het milieu? All of the above én, eigenlijk ook wel, just because I can. (Sorry voor het Engels, maar dat geeft me toch dat tjakka-gevoel). Kortom, het is ook een uitdaging, het breken met gewoonten. En dat mag af en toe ook wel eens.

Kijk, vegetarisch eten doe ik al. Dat is het resultaat van geslaagde goede voornemens van vijf jaar geleden. Ik at al weinig vlees en vis, dus het was een klein offer voor een betere wereld. Maar veganistisch? Helemaal plantaardig? Geen verse parmezaan over mijn spaghetti?  Geen eitje op zondagochtend? Geen gratin over mijn ovenschotel? Geen honing-mosterddressing - de arme bijtjes indachtig – over mijn salade? En hoe kom ik aan veganistische wijn? Dat gaat nog pittig worden. Mijn kookvaardigheden zullen danig op de proef worden gesteld. Het vergt behoorlijk wat fantasie om mijn bourgondische appetijt te bevredigen en dat van mijn vriend niet te vergeten, die overigens niet eens vegetariër is.

Een blogje op z’n tijd om jullie op de hoogte te houden van het leven als veganist is een mooie stok achter de deur. En wie weet, misschien krijg je zelf nog wel wat ideeën om eens iets anders te koken.